عن حمزة بن محمّد عن ابى عبد اللَّه ( ع ) قال سألته عن قول اللَّه عزّ و جلّ : وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ قال : نجد الخير و الشّرّ . « 1 » حضرت امام صادق ( ع ) در تفسير نجدين فرموده است : مراد خير و شرّ است . از اينكه خداوند هدايت خير و شرّ را در مقام بيان ساختمان بدن انسان و پس از ذكر نعمت چشم و زبان و لب آورده است استفاده مىشود كه درك خير و شرّ فطرى و جزء ساختمان انسان است : أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ وَ لِساناً وَ شَفَتَيْنِ وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ از اين چند آيه و حديث و همچنين آيات و احاديث ديگرى كه در اين باب آمده اين نتيجه بدست مىآيد كه اسلام نيروى درّاكهء خير و شرّ را در بشر فطرى و جزء خلقت او ميداند . ولى بايد توجه داشت كه درك تمام نيكيها و بديها فطرى انسان نيست و اگر چنين بود بعث رسل و قيام پيامبران الهى ضرورت نميداشت . بايد گفت درك خوبيها و بديهاى اولى و بتعبير ديگر امهات فضائل و امهات رذائل فطرى بشر است ولى نيكيها و بديهاى بسيارى است كه بشر بالفطره درك نميكند و احتياج بمعلم دارد . و بعبارت روشنتر بايد گفت يك دسته از كارها است كه براى سعادت آدمى ضروريست و دستهء ديگرى از كارها است كه مضر بسعادت و كمال انسانست ، دستهء اول را خوب و دستهء دوم را بد ميناميم .

--> ( 1 ) كافى جلد 1 صفحهء 163